2026-02-05, Czwartek, Rok A, II, Wspomnienie św. Agaty, dziewicy i męczennicy
1 Krl 2, 1-4. 10-12
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej<br><br>Kiedy zbliżył się czas śmierci Dawida, wtedy rozkazał swemu synowi, Salomonowi, mówiąc: «Ja wyruszam w drogę przeznaczoną ludziom na całej ziemi. Ty zaś bądź mocny i okaż się mężem! Będziesz strzegł zarządzeń Pana, Boga twego, idąc za Jego wskazaniami, przestrzegając Jego praw, poleceń i nakazów, jak napisano w Prawie Mojżesza, aby ci się powiodło wszystko, co zamierzysz, i wszystko, czym się zajmiesz, ażeby też Pan spełnił swą obietnicę, którą mi dał, mówiąc: Jeśli twoi synowie będą strzec swej drogi, postępując wobec Mnie szczerze z całego serca i z całej duszy, to wtedy nie będzie ci odjęty mąż na tronie Izraela».<br><br>Potem Dawid spoczął ze swymi przodkami i został pochowany w Mieście Dawidowym. A czas panowania Dawida nad Izraelem wynosił czterdzieści lat. W Hebronie panował siedem lat, a w Jerozolimie panował trzydzieści trzy lata.<br><br>Zasiadł więc Salomon na tronie Dawida, swego ojca, a jego władza królewska została utwierdzona.
1 Krn 29, 10b-11b. 11c-12 (R.: por. 12b)
Ty, Panie Boże, panujesz nad wszystkim<br><br>Bądź błogosławiony po wszystkie wieki, * <br>Panie, Boże ojca naszego, Izraela, <br>Twoja jest wielkość, moc i sława, majestat i chwała, * <br>bo wszystko, co jest na niebie i ziemi, Twoje jest, Panie.<br><br>Ty, Panie Boże, panujesz nad wszystkim<br><br>Władza królewska należy do Ciebie, † <br>i nawet ziemski monarcha jest Twoją własnością. * <br>Bogactwo i chwała od Ciebie pochodzą. <br>Ty panujesz nad wszystkim, † <br>w Twojej ręce spoczywa moc i siła, * <br>Ty swoją ręką wywyższasz i utwierdzasz wszystko.<br><br>Ty, Panie Boże, panujesz nad wszystkim
Mk 1, 15
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Bliskie jest królestwo Boże. <br>Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mk 6,7-13
Słowa Ewangelii według Świętego Marka<br><br>Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. «Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien».<br><br>I mówił do nich: «Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakimś miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich».<br><br>Oni więc wyszli i wzywali do nawracania się. Wyrzucali też wiele złych duchów, a wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.
2026-02-06, Piątek, Rok A, II, Wspomnienie świętych męczenników Pawła Miki i Towarzyszy
Syr 47, 2-11
Jak tłuszcz się oddziela od ofiar dziękczynnych, tak Dawid od synów Izraela.<br>Ze lwami igrał jakby z koźlętami i z niedźwiedziami jak z jagniętami owiec. Czyż w młodości swej nie zabił olbrzyma i nie usunął hańby ludu, gdy podniósł rękę i kamieniem z procy obalił pychę Goliata? Wezwał bowiem Pana Najwyższego, który dał prawicy jego taką siłę, że zgładził człowieka, potężnego w walce, i wywyższył moc swego ludu. Tak wysławiano go po dziesięć tysięcy razy i wychwalano z powodu błogosławieństw Pana, przynosząc mu koronę chwały.<br>Albowiem starł nieprzyjaciół znajdujących się wokół, zniszczył wrogich Filistynów i złamał ich moc aż do dnia dzisiejszego.<br>W każdym swym czynie oddał chwałę Świętemu i Najwyższemu słowami uwielbienia, z całego serca swego śpiewał hymny i umiłował Tego, który go stworzył.<br>Postawił przed ołtarzem śpiewających psalmy i mile płynął dźwięk ich głosów; świętom nadał przepych i upiększył doskonale uroczystości, aby wychwalano święte imię Pana i by przybytek już od rana rozbrzmiewał echem.<br>Pan darował mu grzechy, moc jego podniósł na wieki, dał mu przymierze królowania i tron chwały w Izraelu.
Ps 18
Ps 18 (17), 31. 47 i 50. 51 (R.: por. 47b)<br><br>Błogosławiony Bóg mój i Zbawiciel.<br><br>Droga Boża jest nieskalana, *<br>słowo Pana wypróbowane w ogniu;<br>On tarczą dla wszystkich, *<br>którzy doń się chronią.<br><br>Błogosławiony Bóg mój i Zbawiciel.<br><br>Niech żyje Pan, niech będzie błogosławiona moja Opoka, *<br>niech będzie wywyższony mój Bóg i Zbawca.<br>Przeto będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów *<br>i pieśnią wysławiał Twoje imię.<br><br>Błogosławiony Bóg mój i Zbawiciel.<br><br>Ty dajesz wielkie zwycięstwo królowi *<br>i okazujesz łaskę dla Twego pomazańca,<br>dla Dawida *<br>i jego potomstwa na wieki.<br><br>Błogosławiony Bóg mój i Zbawiciel.
Łk 8, 15
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Błogosławieni, którzy w sercu dobrym i szlachetnym zatrzymują słowo Boże<br>i wydają owoc dzięki swojej wytrwałości.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mk 6,14-29
Słowa Ewangelii według Świętego Marka<br><br>Król Herod posłyszał o Jezusie, gdyż Jego imię nabrało rozgłosu, i mówił: «Jan Chrzciciel powstał z martwych i dlatego moce cudotwórcze działają w nim». Inni zaś mówili: «To jest Eliasz»; jeszcze inni utrzymywali, że to prorok, jak jeden z dawnych proroków. Herod, słysząc to, mawiał: «To Jan, którego ściąć kazałem, zmartwychwstał».<br><br>Ten bowiem Herod kazał pochwycić Jana i związanego trzymał w więzieniu z powodu Herodiady, żony brata swego, Filipa, którą wziął za żonę. Jan bowiem napominał Heroda: «Nie wolno ci mieć żony twego brata». A Herodiada zawzięła się na niego i chciała go zgładzić, lecz nie mogła. Herod bowiem czuł lęk przed Janem, widząc, że jest mężem prawym i świętym, i brał go w obronę. Ilekroć go posłyszał, odczuwał duży niepokój, a jednak chętnie go słuchał.<br><br>Otóż chwila sposobna nadeszła, kiedy Herod w dzień swoich urodzin wyprawił ucztę swym dostojnikom, dowódcom wojskowym i osobistościom w Galilei. Gdy córka tej Herodiady weszła i tańczyła, spodobała się Herodowi i współbiesiadnikom. Król rzekł do dziewczyny: «Proś mnie, o co chcesz, a dam ci». Nawet jej przysiągł: «Dam ci, o co tylko poprosisz, nawet połowę mojego królestwa». Ona wyszła i zapytała swą matkę: «O co mam prosić?» Ta odpowiedziała: «O głowę Jana Chrzciciela». Natychmiast podeszła z pośpiechem do króla i poprosiła: «Chcę, żebyś mi zaraz dał na misie głowę Jana Chrzciciela». A król bardzo się zasmucił, ale przez wzgląd na przysięgę i na biesiadników nie chciał jej odmówić. Zaraz też król posłał kata i polecił przynieść głowę Jana. Ten poszedł, ściął go w więzieniu i przyniósł głowę jego na misie; dał ją dziewczynie, a dziewczyna dała swej matce.<br><br>Uczniowie Jana, dowiedziawszy się o tym, przyszli, zabrali jego ciało i złożyli je w grobie.
2026-02-07, Sobota, Rok A, II, IV Tydzień zwykły
1 Krl 3, 4-13
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej<br><br>Król Salomon udał się do Gibeonu, aby tam złożyć ofiarę, bo była tam wielka wyżyna. Salomon złożył na owym ołtarzu tysiąc ofiar całopalnych. W Gibeonie Pan ukazał się Salomonowi w nocy, we śnie. Wtedy Bóg rzekł: «Proś o to, co mam ci dać».<br><br>A Salomon odrzekł: «Ty okazywałeś Twemu słudze, Dawidowi, memu ojcu, wielką łaskę, bo postępował wobec Ciebie szczerze, sprawiedliwie i w prostocie serca. Ponadto zachowałeś dla niego tę wielką łaskę, że dałeś mu syna zasiadającego na jego tronie po dziś dzień. Teraz więc, o Panie, Boże mój, Ty ustanowiłeś królem Twego sługę w miejsce Dawida, mego ojca, a ja jestem bardzo młody i nie umiem rządzić. Ponadto Twój sługa jest pośród Twego ludu, który wybrałeś, ludu mnogiego, którego nie da się zliczyć ani też spisać z powodu jego mnóstwa. Racz więc dać Twemu słudze serce rozumne do sądzenia Twego ludu i rozróżniania dobra od zła, bo któż zdoła sądzić ten lud Twój tak liczny?»<br><br>Spodobało się Panu, że właśnie o to Salomon poprosił. Bóg więc mu powiedział: «Ponieważ poprosiłeś o to, a nie poprosiłeś dla siebie o długie życie ani też o bogactwa, i nie poprosiłeś o zgubę twoich nieprzyjaciół, ale prosiłeś dla siebie o umiejętność rozstrzygania spraw sądowych, oto spełniam twoje pragnienie i daję ci serce mądre i pojętne, takie, że podobnego tobie przed tobą nie było i po tobie nie będzie. I choć nie prosiłeś, daję ci ponadto bogactwo i sławę, tak iż za twoich dni podobnego tobie nie będzie wśród królów».
Ps 119 (118), 9-10. 11-12. 13-14 (R.: por. 12b)
Naucz mnie, Panie, mądrych ustaw swoich<br><br>Jak zachowa młodzieniec swoją drogę w czystości? * <br>Przestrzegając słów Twoich, Panie. <br>Z całego serca swego szukam Ciebie, * <br>nie daj mi odejść od Twoich przykazań.<br><br>Naucz mnie, Panie, mądrych ustaw swoich<br><br>W sercu swoim zachowuję Twe słowa, * <br>aby nie zgrzeszyć przeciw Tobie. <br>Błogosławiony jesteś, Panie, * <br>naucz mnie swoich ustaw.<br><br>Naucz mnie, Panie, mądrych ustaw swoich<br><br>Opowiadam moimi wargami * <br>wszystkie wyroki ust Twoich. <br>Więcej się cieszę z drogi wskazanej <br>przez Twe napomnienia * <br>niż z wszelkiego bogactwa.<br><br>Naucz mnie, Panie, mądrych ustaw swoich
J 10, 27
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Moje owce słuchają mego głosu, <br>Ja znam je, a one idą za Mną.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mk 6, 30-34
Słowa Ewangelii według Świętego Marka<br><br>Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: «Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco». Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.<br><br>Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.
2026-02-08, Niedziela, Rok A, II, V Tydzień zwykły
Iz 58, 7-10
Czytanie z Księgi proroka Izajasza<br><br>Tak mówi Pan:<br><br>«Dziel swój chleb z głodnym, do domu wprowadź biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziej i nie odwracaj się od współziomków.<br><br>Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pańska iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On rzeknie: „Oto jestem!”<br><br>Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem».
Ps 112
Ps 112 (111), 4-5. 6-7. 8a i 9 (R.: 4a)<br>Wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych, albo: Alleluja<br><br>On wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych, *<br>łagodny, miłosierny i sprawiedliwy.<br>Dobrze się wiedzie człowiekowi, który z litości pożycza *<br>i swoimi sprawami zarządza uczciwie.<br><br>Wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych, albo: Alleluja<br><br>Sprawiedliwy nigdy się nie zachwieje *<br>i pozostanie w wiecznej pamięci.<br>Nie przelęknie się złej nowiny, *<br>jego mocne serce zaufało Panu.<br><br>Wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych, albo: Alleluja<br><br>Jego wierne serce lękać się nie będzie. *<br>Rozdaje i obdarza ubogich,<br>jego sprawiedliwość będzie trwała zawsze, *<br>wywyższona z chwałą będzie jego potęga.<br><br>Wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych, albo: Alleluja
1 Kor 2, 1-5
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian<br><br>Bracia, przyszedłszy do was, nie przybyłem, aby błyszcząc słowem i mądrością, głosić wam świadectwo Boże.<br><br>Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego. I stanąłem przed wami w słabości i w bojaźni, i z wielkim drżeniem. A mowa moja i moje głoszenie nauki nie miały nic z uwodzących przekonywaniem słów mądrości, lecz były ukazywaniem ducha i mocy, aby wiara wasza opierała się nie na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej.
J 8, 12
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Ja jestem światłością świata,<br>kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mt 5, 13-16
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus powiedział do swoich uczniów:<br><br>«Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi.<br><br>Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też lampy i nie umieszcza pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu. Tak niech wasze światło jaśnieje przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie».
2026-02-09, Poniedziałek, Rok A, II, V Tydzień zwykły
1 Krl 8, 1-7. 9-13
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej<br><br>Salomon zwołał starszyznę Izraela, wszystkich naczelników pokoleń, przywódców rodów Izraelitów, aby zgromadzili się przy królu Salomonie w Jerozolimie na przeniesienie Arki Przymierza Pańskiego z Miasta Dawidowego, czyli z Syjonu. Zebrali się więc u króla Salomona wszyscy Izraelici w miesiącu Etanim, na Święto Namiotów przypadające w siódmym miesiącu. Kiedy przyszła cała starszyzna Izraela, kapłani wzięli arkę i przenieśli Arkę Pańską, Namiot Spotkania i wszystkie święte sprzęty, jakie były w namiocie. Przenieśli je kapłani oraz lewici.<br><br>A król Salomon i cała społeczność Izraela, zgromadzona przy nim, przed arką składali wraz z nim na ofiarę owce i woły, których nie rachowano i nie obliczano z powodu wielkiej ich liczby. Następnie kapłani wprowadzili Arkę Przymierza Pańskiego na jej miejsce do sanktuarium świątyni, do Miejsca Najświętszego, pod skrzydła cherubów, gdyż cheruby miały tak rozpostarte skrzydła nad miejscem arki, że okrywały arkę i jej drążki z wierzchu. W arce nie było nic, oprócz dwóch kamiennych tablic, które Mojżesz tam złożył pod Horebem, tablic Przymierza, gdy Pan zawarł przymierze z Izraelitami w czasie ich wyjścia z ziemi egipskiej.<br><br>A kiedy kapłani wyszli z Miejsca Świętego, obłok wypełnił dom Pański. Kapłani nie mogli pozostać i pełnić swej służby z powodu tego obłoku, bo chwała Pańska napełniła dom Pański.<br><br>Wtedy przemówił Salomon: «Pan powiedział, że będzie mieszkać w czarnej chmurze. Już zbudowałem Ci dom na mieszkanie, miejsce przebywania Twego na wieki».
Ps 132 (131), 6-7. 9-10 (R.: por. 8a)
Wyrusz, o Panie, na miejsce spocznienia<br><br>Słyszeliśmy o arce w Efrata, * <br>znaleźliśmy ją na polach Jaaru. <br>Wejdźmy do Jego mieszkania, * <br>padnijmy przed podnóżkiem stóp Jego.<br><br>Wyrusz, o Panie, na miejsce spocznienia<br><br>Niech Twoi kapłani w sprawiedliwość się odzieją, * <br>a Twoi wyznawcy niech śpiewają z radości. <br>Przez wzgląd na Dawida, Twego sługę, * <br>nie odtrącaj oblicza swojego pomazańca.<br><br>Wyrusz, o Panie, na miejsce spocznienia
Mt 4, 23
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Jezus głosił Ewangelię o królestwie <br>i leczył wszelkie choroby wśród ludu.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mk 6, 53-56
Słowa Ewangelii według Świętego Marka<br><br>Gdy Jezus i uczniowie Jego się przeprawili, przypłynęli do ziemi Genezaret i przybili do brzegu. Skoro wysiedli z łodzi, zaraz Go rozpoznano. Ludzie biegali po całej owej okolicy i zaczęli znosić na noszach chorych tam, gdzie jak słyszeli, przebywa. I gdziekolwiek wchodził do wsi, do miast czy osad, kładli chorych na otwartych miejscach i prosili Go, żeby ci choć frędzli u Jego płaszcza mogli dotknąć. A wszyscy, którzy się Go dotknęli, odzyskiwali zdrowie.
2026-02-10, Wtorek, Rok A, II, Wspomnienie św. Scholastyki, dziewicy
1 Krl 8, 22-23. 27-30
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej<br><br>Salomon stanął przed ołtarzem Pańskim wobec całego zgromadzenia izraelskiego i wyciągnąwszy ręce do nieba, rzekł: «O Panie, Boże Izraela! Nie ma takiego Boga jak Ty, ani w górze na niebie, ani w dole na ziemi, tak dochowującego przymierza i łaski względem Twoich sług, którzy czczą Cię z całego serca.<br><br>Czy jednak naprawdę zamieszka Bóg na ziemi? Przecież niebo i niebiosa najwyższe nie mogą Cię objąć, a tym mniej ta świątynia, którą zbudowałem. Zważ więc na modlitwę Twego sługi i jego błaganie, o Panie, Boże mój, i wysłuchaj tego wołania i tej modlitwy, którą dziś Twój sługa zanosi przed Ciebie. Niech w nocy i w dzień Twoje oczy będą otwarte na tę świątynię, na miejsce, o którym powiedziałeś: Tam będzie moje imię – tak aby wysłuchać modlitwę, którą zanosi Twój sługa na tym miejscu.<br><br>Dlatego wysłuchaj błaganie sługi Twego i Twojego ludu, Izraela, ilekroć modlić się będzie na tym miejscu. Ty zaś wysłuchaj w miejscu Twego przebywania – w niebie. Nie tylko wysłuchaj, ale też i przebacz».
Ps 84 (83), 3-4. 5 i 10. 11 (R.: por. 2)
Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja<br><br>Dusza moja stęskniona pragnie przedsionków Pańskich, * <br>serce moje i ciało radośnie wołają do Boga żywego. <br>Nawet wróbel znajduje swój dom, a jaskółka gniazdo, † <br>gdzie złoży swe pisklęta: * <br>przy ołtarzach Twoich, Panie Zastępów, Królu mój i Boże!<br><br>Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja<br><br>Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, * <br>nieustannie wielbiąc Ciebie. <br>Spójrz, Boże, Tarczo nasza, * <br>wejrzyj na twarz Twojego pomazańca.<br><br>Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja<br><br>Doprawdy, dzień jeden w przybytkach Twoich * <br>lepszy jest niż innych tysiące. <br>Wolę stać w progu domu mojego Boga, * <br>niż mieszkać w namiotach grzeszników.<br><br>Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja
Mk 7, 1-13
Słowa Ewangelii według Świętego Marka<br><br>U Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie obmytymi rękami. Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych.<br><br>Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?»<br><br>Odpowiedział im: «Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji, dokonujecie obmywania dzbanków i kubków. I wiele innych podobnych rzeczy czynicie».<br><br>I mówił do nich: «Sprawnie uchylacie Boże przykazanie, aby swoją tradycję zachować. Mojżesz tak powiedział: „Czcij ojca swego i matkę swoją”, oraz: „Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmierć poniesie”. A wy mówicie: „Jeśli ktoś powie ojcu lub matce: Korban, to znaczy darem złożonym w ofierze jest to, co miało być ode mnie wsparciem dla ciebie” – to już nie pozwalacie mu nic uczynić dla ojca ani dla matki. I znosicie słowo Boże ze względu na waszą tradycję, którą sobie przekazaliście. Wiele też innych tym podobnych rzeczy czynicie».
2026-02-11, Środa, Rok A, II, Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes
1 Krl 10, 1-10
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej<br><br>Królowa Saby, usłyszawszy o rozgłosie Salomona, przybyła, aby go osobiście wypróbować przez roztrząsanie trudnych zagadnień. Przyjechała więc do Jerozolimy ze świetnym orszakiem i wielbłądami, dźwigającymi wonności i bardzo dużo złota oraz drogocennych kamieni. Następnie przyszła do Salomona i odbyła z nim rozmowę o wszystkim, co ją nurtowało. Salomon zaś udzielił jej wyjaśnień we wszystkich zagadnieniach przez nią poruszonych. Nie było zagadnienia, którego król by nie znał i którego by jej nie wyjaśnił.<br><br>Gdy królowa Saby ujrzała całą mądrość Salomona oraz pałac, który zbudował, jak również zaopatrzenie jego stołu w potrawy i napoje, i mieszkanie jego dworu, stanowiska usługujących mu, ich szaty, jego podczaszych, jego całopalenia, które składał w świątyni Pańskiej, wówczas wpadła w zachwyt. Dlatego przemówiła do króla:<br><br>«Prawdziwa była wieść, którą usłyszałam w moim kraju o twoich dziełach i o twej mądrości. Jednak nie dowierzałam tym wieściom, dopóki sama nie przyjechałam i nie zobaczyłam na własne oczy, że nawet połowy mi nie powiedziano. Przewyższyłeś mądrością i powodzeniem wszelkie pogłoski, które usłyszałam.<br><br>Szczęśliwe twoje żony, szczęśliwi twoi słudzy! Oni stale znajdują się przed twoim obliczem i wsłuchują się w twoją mądrość! Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg twój, za to, że upodobał sobie ciebie, aby cię osadzić na tronie Izraela; z miłości, jaką żywi Pan względem Izraela na wieki, ustanowił ciebie królem dla wykonywania prawa i sprawiedliwości».<br><br>Następnie dała królowi sto dwadzieścia talentów złota i bardzo dużo wonności oraz drogocennych kamieni. Nigdy nie przyniesiono więcej wonności od tych, które królowa Saby dała królowi Salomonowi.
Ps 37 (36), 5-6. 30-31. 39-40 (R.: por. 30a)
Słowa mądrości głosi sprawiedliwy<br><br>Powierz Panu swą drogę, * <br>zaufaj Mu, a On sam będzie działał. <br>On sprawi, że twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, * <br>a prawość twoja jak blask południa.<br><br>Słowa mądrości głosi sprawiedliwy<br><br>Usta sprawiedliwego głoszą mądrość, * <br>a język jego mówi to, co słuszne. <br>Prawo Boże jest w jego sercu * <br>i nie zachwieją się jego kroki.<br><br>Słowa mądrości głosi sprawiedliwy<br><br>Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana, * <br>On ich ucieczką w czasie utrapienia. <br>Pan ich wspomaga i wyzwala, † <br>wyzwala od występnych i zachowuje, * <br>On bowiem jest ich ucieczką.<br><br>Słowa mądrości głosi sprawiedliwy
J 17, 17ba
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Słowo Twoje, Panie, jest prawdą, <br>uświęć nas w prawdzie.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mk 7, 14-23
Słowa Ewangelii według Świętego Marka<br><br>Jezus przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego:<br><br>«Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»<br><br>Gdy się oddalił od tłumu i wszedł do domu, uczniowie pytali Go o tę przypowieść. Odpowiedział im: «I wy tak niepojętni jesteście? Nie rozumiecie, że nic z tego, co z zewnątrz wchodzi w człowieka, nie może uczynić go nieczystym; bo nie wchodzi do jego serca, lecz do żołądka, i zostaje wydalone na zewnątrz». Tak uznał wszystkie potrawy za czyste.<br><br>I mówił dalej: «Co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym».
.png)
