2026-10-05, Poniedziałek, Rok A, II, Wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej, zakonnicy
Ga 1, 6-12
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów<br><br>Bracia:<br><br>Nadziwić się nie mogę, że od Tego, który was łaską Chrystusa powołał, tak szybko chcecie przejść do innej Ewangelii. Innej jednak Ewangelii nie ma: są tylko jacyś ludzie, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową.<br><br>Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy – niech będzie przeklęty! Już to przedtem powiedzieliśmy, a teraz jeszcze mówię: Gdyby wam ktoś głosił Ewangelię różną od tej, którą od nas otrzymaliście – niech będzie przeklęty!<br><br>A zatem teraz: czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga? Czy ludziom staram się przypodobać? Gdybym jeszcze ludziom chciał się przypodobać, nie byłbym sługą Chrystusa.<br><br>Oświadczam więc wam, bracia, że głoszona przeze mnie Ewangelia nie jest wymysłem ludzkim. Nie otrzymałem jej bowiem ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus.
Ps 111 (110), 1b-2. 7-8. 9 i 10c (R.: 5b)
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja<br><br>Z całego serca będę chwalił Pana * <br>w radzie sprawiedliwych i na zgromadzeniu. <br>Wielkie są dzieła Pana, * <br>zgłębiać je mają wszyscy, którzy je miłują.<br><br>Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja<br><br>Dzieła rąk Jego są sprawiedliwe i pełne prawdy, * <br>wszystkie Jego przykazania są trwałe, <br>ustalone na wieki wieków, * <br>nadane ze słusznością i mocą.<br><br>Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja<br><br>Zesłał odkupienie swojemu ludowi, * <br>na wieki ustanowił swoje przymierze, <br>imię Jego jest święte i wzbudza trwogę, * <br>a Jego sprawiedliwość będzie trwać na wieki.<br><br>Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja
J 13, 34
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, <br>tak jak Ja was umiłowałem.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 10, 25-37
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Jezusa na próbę, zapytał: «Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?»<br><br>Jezus mu odpowiedział: «Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?»<br><br>On rzekł: «Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego».<br><br>Jezus rzekł do niego: «Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył».<br><br>Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: «A kto jest moim bliźnim?»<br><br>Jezus, nawiązując do tego, rzekł: «Pewien człowiek schodził z Jeruzalem do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął.<br><br>Pewien zaś Samarytanin, wędrując, przyszedł również na to miejsce. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: „Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał”.<br><br>Kto z tych trzech okazał się według ciebie bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?»<br><br>On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie».<br><br>Jezus mu rzekł: «Idź i ty czyń podobnie!»
2026-10-06, Wtorek, Rok A, II, Dzień powszedni albo wspomnienie św. Brunona, prezbitera
Ga 1, 13-24
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów<br><br>Bracia:<br><br>Słyszeliście o moim wcześniejszym postępowaniu, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć, jak w żarliwości dla judaizmu przewyższałem wielu moich rówieśników z mego narodu, jak byłem szczególnie wielkim zapaleńcem w zachowywaniu tradycji moich przodków.<br><br>Gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie, bym Ewangelię o Nim głosił poganom, natychmiast, nie radząc się ciała i krwi ani nie udając się do Jerozolimy, do tych, którzy apostołami stali się pierwej niż ja, skierowałem się do Arabii, a później znowu wróciłem do Damaszku. Następnie, trzy lata później, udałem się do Jerozolimy, aby poznać się z Kefasem, i zatrzymałem się u niego tylko piętnaście dni. Spośród zaś innych, którzy należą do grona apostołów, widziałem jedynie Jakuba, brata Pańskiego. A Bóg jest mi świadkiem, że w tym, co tu do was piszę, nie kłamię.<br><br>Potem udałem się do krain Syrii i Cylicji. Kościołom zaś chrześcijańskim w Judei pozostawałem osobiście nieznany. Docierała do nich jedynie wieść: ten, co dawniej nas prześladował, teraz jako Dobrą Nowinę głosi wiarę, którą wcześniej usiłował wytępić. I wielbili Boga z mego powodu.
Ps 139 (138), 1b-3. 13-14b. 14c-15 (R.: por. 24b)
Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną<br><br>Przenikasz i znasz mnie, Panie, * <br>Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję. <br>Z daleka spostrzegasz moje myśli, † <br>przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę, * <br>i znasz wszystkie moje drogi.<br><br>Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną<br><br>Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze * <br>i utkałeś mnie w łonie mej matki. <br>Sławię Cię, że mnie tak cudownie stworzyłeś, * <br>godne podziwu są Twoje dzieła.<br><br>Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną<br><br>I duszę moją znasz do głębi. * <br>Nie byłem dla Ciebie tajemnicą, <br>kiedy w ukryciu nabierałem kształtów, * <br>utkany we wnętrzu ziemi.<br><br>Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną
Łk 11, 28
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego <br>i zachowują je wiernie.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 10, 38-42
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Jezus przyszedł do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyjęła Go w swoim domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która usiadłszy u nóg Pana, słuchała Jego słowa.<br><br>Marta zaś uwijała się około rozmaitych posług. A stanąwszy przy Nim, rzekła: «Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła».<br><br>A Pan jej odpowiedział: «Marto, Marto, martwisz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona».
2026-10-07, Środa, Rok A, II, Wspomnienie Najśw. Maryi Panny Różańcowej
Ga 2, 1-2. 7-14
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów<br><br>Bracia:<br><br>Po czternastu latach udałem się ponownie do Jerozolimy wraz z Barnabą, zabierając z sobą także Tytusa. Udałem się zaś w tę stronę na skutek otrzymanego objawienia. I przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę wśród pogan, osobno zaś tym, którzy cieszą się poważaniem, by stwierdzili, czy nie biegnę lub nie biegłem na próżno.<br><br>Wręcz przeciwnie, stwierdziwszy, że mnie zostało powierzone głoszenie Ewangelii wśród nieobrzezanych, podobnie jak Piotrowi wśród obrzezanych – Ten bowiem, który współdziałał z Piotrem w apostołowaniu obrzezanych, współdziałał i ze mną wśród pogan – i uznawszy daną mi łaskę, Jakub, Kefas i Jan, uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawicę na znak wspólnoty, byśmy szli do pogan, oni zaś do obrzezanych, ale żebyśmy pamiętali o ubogich, co też gorliwie starałem się czynić.<br><br>Gdy następnie Kefas przybył do Antiochii, otwarcie mu się sprzeciwiłem, bo na to zasłużył. Zanim jeszcze nadeszli niektórzy z otoczenia Jakuba, brał udział w posiłkach z tymi, którzy pochodzili z pogaństwa. Kiedy jednak oni się zjawili, począł się odsuwać i trzymać z dala, bojąc się tych, którzy pochodzili z obrzezania. To jego nieszczere postępowanie podjęli też inni pochodzenia żydowskiego, tak że wciągnięto w to udawanie nawet Barnabę.<br><br>Gdy więc spostrzegłem, że nie idą słuszną drogą, zgodną z prawdą Ewangelii, powiedziałem Kefasowi wobec wszystkich: «Jeżeli ty, choć jesteś Żydem, żyjesz według obyczajów przyjętych wśród pogan, a nie wśród Żydów, to jak możesz zmuszać pogan do przyjmowania zwyczajów żydowskich?»
Ps 117 (116), 1b-2 (R.: por. Mk 16, 15)
Całemu światu głoście Ewangelię <br>Albo: Alleluja<br><br>Chwalcie Pana, wszystkie narody, * <br>wysławiajcie Go, wszystkie ludy, <br>bo potężna nad nami Jego łaska, * <br>a wierność Pana trwa na wieki.<br><br>Całemu światu głoście Ewangelię <br>Albo: Alleluja<br><br>
Rz 8, 15bc
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Otrzymaliście Ducha przybrania za synów, <br>w którym wołamy: «Abba, Ojcze».<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 11, 1-4
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Jezus, przebywając w jakimś miejscu, modlił się, a kiedy skończył, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas modlić się, tak jak i Jan nauczył swoich uczniów».<br><br>A On rzekł do nich: «Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».
2026-10-08, Czwartek, Rok A, II, XXVII Tydzień zwykły
Ga 3, 1-5
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów<br><br>O, nierozumni Galaci! Któż was urzekł, was, przed których oczami nakreślono obraz Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego? Tego jednego chciałbym się od was dowiedzieć, czy Ducha otrzymaliście dzięki uczynkom wymaganym przez Prawo, czy z powodu posłuszeństwa wierze? Czyż jesteście aż tak nierozumni, że zacząwszy duchem, chcecie teraz kończyć ciałem? Czyż tak wielkich rzeczy doznaliście na próżno? A byłoby to rzeczywiście na próżno. Czy Ten, który udziela wam Ducha i działa cuda wśród was, czyni to dzięki uczynkom wymaganym przez Prawo, czy też z powodu posłuszeństwa wierze?
Łk 1, 69-70. 71-73. 74-75 (R.: por. 68)
Wielbimy Pana, bo swój lud nawiedził<br><br>Bóg wzbudził dla nas moc zbawczą * <br>w domu swego sługi, Dawida. <br>Jak zapowiedział od dawna * <br>przez usta swych świętych proroków.<br><br>Wielbimy Pana, bo swój lud nawiedził<br><br>Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół * <br>i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą; <br>że naszym ojcom okaże miłosierdzie † <br>i wspomni na swe święte przymierze, * <br>na przysięgę, którą złożył ojcu naszemu, Abrahamowi.<br><br>Wielbimy Pana, bo swój lud nawiedził<br><br>Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani, * <br>służyć Mu będziemy bez trwogi, <br>w pobożności i sprawiedliwości przed Nim * <br>po wszystkie dni nasze.<br><br>Wielbimy Pana, bo swój lud nawiedził
Dz 16, 14b
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Otwórz, Panie, nasze serca, <br>abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 11, 5-13
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Jezus powiedział do swoich uczniów:<br><br>«Ktoś z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: „Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przybył do mnie z drogi, a nie mam co mu podać”. Lecz tamten odpowie z wewnątrz: „Nie naprzykrzaj mi się! Drzwi są już zamknięte i moje dzieci są ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i dać tobie”. Powiadam wam: Chociażby nie wstał i nie dał z tego powodu, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natręctwa wstanie i da mu, ile potrzebuje.<br><br>I Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a zostanie wam otworzone. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu zostanie otworzone. Jeżeli któregoś z was, ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Albo o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec z nieba udzieli Ducha Świętego tym, którzy Go proszą».
2026-10-09, Piątek, Rok A, II, Dzień powszedni albo wspomnienie bł. Wincentego Kadłubka, biskupa albo wspomnienie świętych męczenników Dionizego, biskupa, i Towarzyszy albo wspomnienie św. Jana Leonardiego, prezbitera
Ga 3, 7-14
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów<br><br>Bracia:<br><br>Zrozumiejcie, że ci, którzy polegają na wierze, ci są synami Abrahama. I stąd Pismo, widząc, że w przyszłości Bóg dzięki wierze będzie dawał poganom usprawiedliwienie, już Abrahamowi oznajmiło tę radosną nowinę: «W tobie będą błogosławione wszystkie narody». I dlatego ci, którzy żyją dzięki wierze, mają uczestnictwo w błogosławieństwie wraz z Abrahamem, który dał posłuch wierze.<br><br>Natomiast na tych wszystkich, którzy polegają na uczynkach wymaganych przez Prawo, ciąży przekleństwo. Napisane jest bowiem: «Przeklęty każdy, kto nie wypełnia wytrwale wszystkiego, co nakazuje wykonać Księga Prawa». A że w Prawie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że «sprawiedliwy żyć będzie dzięki wierze». Prawo zaś nie uwzględnia wiary, lecz mówi: «Kto wypełnia przepisy, dzięki nim żyć będzie».<br><br>Z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił – stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: «Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie» – aby błogosławieństwo Abrahama stało się w Chrystusie Jezusie udziałem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha.
Ps 111 (110), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: 5b)
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja<br><br>Z całego serca będę chwalił Pana * <br>w radzie sprawiedliwych i na zgromadzeniu. <br>Wielkie są dzieła Pana, * <br>zgłębiać je mają wszyscy, którzy je miłują.<br><br>Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja<br><br>Jego dzieło jest wspaniałe i pełne majestatu, * <br>a Jego sprawiedliwość trwa na wieki. <br>Sprawił, że trwa pamięć Jego cudów, * <br>Pan jest miłosierny i łaskawy.<br><br>Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja<br><br>Dał pokarm bogobojnym, * <br>pamiętać będzie wiecznie o swoim przymierzu. <br>Ludowi swemu okazał potęgę dzieł swoich, * <br>oddając im posiadłości pogan.<br><br>Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja
J 12, 31b-32
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony, <br>a Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, <br>przyciągnę wszystkich do siebie.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 11, 15-26
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Gdy Jezus wyrzucał złego ducha, niektórzy z tłumu rzekli: «Mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy». Inni zaś, chcąc Go wystawić na próbę, domagali się od Niego znaku z nieba.<br><br>On jednak, znając ich myśli, rzekł do nich: «Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje i dom na dom się wali. Jeśli więc i Szatan z sobą jest skłócony, jakże się ostoi jego królestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy. Lecz jeśli Ja mocą Belzebuba wyrzucam złe duchy, to czyją mocą wyrzucają je wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was królestwo Boże.<br><br>Gdy mocarz uzbrojony strzeże swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, to zabierze całą broń jego, na której polegał, i rozda jego łupy.<br><br>Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, ten rozprasza.<br><br>Gdy duch nieczysty opuści człowieka, błąka się po miejscach bezwodnych, szukając spoczynku. A gdy go nie znajduje, mówi: „Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem”. Przychodzi i zastaje go wymiecionym i przyozdobionym. Wtedy idzie i bierze siedmiu innych duchów, złośliwszych niż on sam; wchodzą i mieszkają tam. I stan późniejszy owego człowieka staje się gorszy niż poprzedni».
2026-10-10, Sobota, Rok A, II, Dzień powszedni albo wspomnienie bł. Marii Angeli Truszkowskiej, dziewicy
Ga 3, 22-29
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów<br><br>Bracia:<br><br>Pismo poddało wszystko pod władzę grzechu, aby obietnica dostała się dzięki wierze w Jezusa Chrystusa tym, którzy wierzą.<br><br>Do czasu przyjścia wiary byliśmy poddani pod straż Prawa i trzymani w zamknięciu aż do przyszłego objawienia się wiary. Tym sposobem Prawo stało się dla nas wychowawcą, który miał prowadzić ku Chrystusowi, abyśmy dzięki wierze uzyskali usprawiedliwienie. Gdy jednak wiara nadeszła, już nie jesteśmy poddani wychowawcy. Wszyscy bowiem przez wiarę jesteście synami Bożymi – w Chrystusie Jezusie. Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. Nie ma już Żyda ani poganina, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie.<br><br>Jeżeli zaś należycie do Chrystusa, to jesteście też potomstwem Abrahama, dziedzicami zgodnie z obietnicą.
Ps 105 (104), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 8a)
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja<br><br>Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy, * <br>rozgłaszajcie wszystkie Jego cuda. <br>Szczyćcie się Jego świętym imieniem, * <br>niech się weseli serce szukających Pana.<br><br>Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja<br><br>Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, * <br>zawsze szukajcie Jego oblicza. <br>Pamiętajcie o cudach, które On uczynił, * <br>o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.<br><br>Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja<br><br>Potomkowie Abrahama, słudzy Jego, * <br>synowie Jakuba, Jego wybrańcy. <br>On, Pan, jest naszym Bogiem, * <br>Jego wyroki obejmują świat cały.<br><br>Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu <br>Albo: Alleluja
Łk 11, 28
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego <br>i zachowują je wiernie.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 11, 27-28
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Gdy Jezus mówił, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś».<br><br>Lecz On rzekł: «Tak, błogosławieni są raczej ci, którzy słuchają słowa Bożego i go przestrzegają».
2026-10-11, Niedziela, Rok A, II, XXVIII Tydzień zwykły
Iz 25, 6-10
Czytanie z Księgi proroka Izajasza<br><br>Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win. Zedrze On na tej górze zasłonę, zapuszczoną na twarz wszystkich ludów, i całun, który okrywał wszystkie narody; raz na zawsze zniszczy śmierć. Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza, zdejmie hańbę ze swego ludu na całej ziemi, bo Pan przyrzekł.<br><br>I powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność; cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia! Albowiem ręka Pana spocznie na tej górze.
Ps 23
Ps 23 (22), 1-2a. 2b-3. 4. 5. 6 (R.: 6cd)<br><br>Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.<br><br>Pan jest moim pasterzem, *<br>niczego mi nie braknie.<br>Pozwala mi leżeć *<br>na zielonych pastwiskach.<br><br>Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.<br><br>Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *<br>orzeźwia moją duszę.<br>Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *<br>przez wzgląd na swoją chwałę.<br><br>Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.<br><br>Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, *<br>zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.<br>Kij Twój i laska pasterska *<br>są moją pociechą.<br><br>Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.<br><br>Stół dla mnie zastawiasz *<br>na oczach mych wrogów.<br>Namaszczasz mi głowę olejkiem, *<br>obficie napełniasz mój kielich.<br><br>Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.<br><br>Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *<br>przez wszystkie dni życia.<br>I zamieszkam w domu Pana *<br>po najdłuższe czasy.<br><br>Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.
Flp 4,12-14. 19-20
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian<br><br>Bracia:<br><br>Umiem cierpieć biedę, umiem też korzystać z obfitości. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, korzystać z obfitości i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. W każdym razie dobrze uczyniliście, biorąc udział w moim ucisku.<br><br>A Bóg mój według swego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę. Bogu zaś i Ojcu naszemu chwała na wieki wieków. Amen.
Ef 1, 17-18
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Niech Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przeniknie nasze serca swoim światłem,<br>abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mt 22,1-14
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.<br><br>Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.<br><br>Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.<br><br>Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.<br><br>Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».<br><br>[wersja krótsza: Mt 22, 1-10]
.png)
